Monday, October 31, 2005

NO. 32 Frankly Speaking

Well ganun nga ang na imagine ni Pam ang sinagot ni Glenda pero ....ito talaga ang sagot niya..."Oh my gosh...you know what Ma'm Raven i think you two are really "bagay". You know..with that face...i am sure..the moment Sir Vladimir sees you...he will ask you to marry him...bet yah."well actually mas na shock si Pam sa reaksyon na iyon...si Glenda na yata ang pinaka plastic na tao nakita niya..eh kanina na lang sa inis niya kay Miss Raven kulang na lang ay saksakin niya ng technical pen ito.

Syempre all smiles ang Miss Raven.."Thank you girl..you're such a sweetheart..jut call me Raven..I am actually used to that in the states...my staff under me calls me by my first name."feeling close na si Glenda kaagad, na hinawakan pa nito ang kamay ni Miss Raven ng inabot niya na parang alalay ng prinsesa at kulang na lang ay halikan niya ito.

Bumaling si Miss Raven kaagad kay Pam ng nakita niyang balak din ni Michael na hawakan ang kaniyang kamay. "How about you? Can I count on you too?"sinasabi niya ito habang tinuturo niya ng daliri niya si Pam na parang bumibili ng tuta sa Raon. Okey lang kay Pam ang tanong na iyon ang hindi lang niya talaga ma-take eh duruin siya ng ganun. Huminga siya ng malalim at sumagot ng buong confident...."Sure."sabay ngiti. Punyeta! Akala ko eh sasagutin ng prangka ng bakla. Lech.

"Thank you all. You may go now. And you...please ask my secretary to make me some coffee." turo niya kay Michael na sumagot namn ng patungo tungo na parang aso at hanggan tenga ang ngiti.

"Nakakaloka."ang unang sabi ni Glenda ng marating nila ang cubicle nila. "Sobrang hindi prangka ng babaeng iyon. Hindi ko talaga kinaya ang sinabi niya."patuloy niya."Eh sus. Mega close na nga kayo eh. Kulang na lang halikan mo ang kamay niya."sagot ni Pam. "Gagah! Pinaplastic ko lang siya noh!"sabay simangot. "Kung hindi talaga siya ang boss eh matagal ko na siyang sinampal."gigil na sagot ni Pam. "Duruin ka ba namn ng ganun. Na parang bumibili ng bibingka."paliwanag ni Pam habang ginagaya ang panduduro ni Miss Raven. "To tell you frankly guys i don't like her either. It was my father who insisted that we should hire her."Natigilan si Pam hindi niya kayang lumingon sa likod niya. Pamilyar ang boses na yun sa kaniya.......gusto niyang tanungin si Glenda pero tulala na ito sa kaniyang nakikita.

Pumikit si Pam at dahandahan lumingon sa nagsalita..."Good Morning Sir. I didn't know you were there......I.....I am really sorry..."hinawakan ni Sir Vladimir ang balikat ni Pam bago pa nito tapusin ang sasabihin."Don't apologize. It's perfectly alright. I am not sure if I will be getting the same response if I haven't caught you discussing these things."sinasabi niya ito habang nasa balikat ni Pam ang kamay...feeling ni Pam ay nanghina ang tuhod niya na para siyang hihimatayin...habang si Glenda ay napapakagat sa kilig at inggit na inggit sa eksena. "So i guess that's it. You don't like her. I'll ask Fred and Michael then what they think."nginitian niya ang dalawa at umalis. Nang makalayo na si Sir Vladimir biglang na paluhod si Pam at ganun din si Glenda at naghawakan sila ng kamay at tumitili na walang sound."Pwede na akong mamatay."sagot ni Pam."Well in that case. Sa akin na siya?"tanong ni Glenda. "Heh! Gagah ito ah."bawi ni Pam."Diba meron tayong kasunduan. Kapag straight siya, sayo siya, pero pag hindi, akin siya."tawanan sila. Dumating si Michael. Biglang hinto. Dahil nakaluhod pa rin sila. Tayo agad at umupo sa kanila kanilang computer.

"Uy Michael."bati ni Glenda."Tinanong ka na ba ni Sir Vladimir tungkol kay Miss Raven?"dugtong niya."Di pa. Bakit?"nakatutok siya sa computer habang nagsasalita. Parang obvious na ang sagot ni Michael kapag tinanong siya. Kung pagbabasehan ni Sir Vladimir silang apat (Boss Fred, Pam, Glenda and Michael) para pag hire kay Miss Raven si Michael ang pag asa nila para hindi ma hire si Miss Raven.

Nagkatinginan si Pam at Glenda. "Uy Glenda, labas kayo ni Michael para makuha natin ang vote niya."pabulong na sinabi ni Pam kay Glenda."Ay ayoko nga. Ang chaka chaka niya noh. Sorry."sagot ni Glenda na parang nasusuka. "Ikaw din. Miss Raven is a big threat to us."dagdag ni Pam. "Pero. Do you really think our vote counts? Since ang may gusto nga niyan eh ang fadir ni Sir Vladimir."tanong niya kay Pam. "Frankly speaking..i really don't know."sagot niya kay Glenda."Then I rather not take the risk..dating that jerk."pagtatapos ni Glenda sa usapan.

Sunday, October 30, 2005

Entry No. 33 One Point

LUNCH OUT

Pam: Parang unfair yata na i-judge natin si Ms Raven ng ganun ganun lang.
Glenda: Ngayon ka pa nakonsensya pagtapos nang pinagsasabi mo sa kaniya.
Pam: Pero sa palagay ko hindi naman yung ang gagawing basehan ni Sir Vladimir sa pag hire sa kaniya.
Glenda: I am sure, that's not the way.
Pam: Bigyan natin siya ng chance. Baka namn magaling siya talaga. Eh galing pa siyang states.
Glenda: Well....ang importante sa narinig natin kanina hindi siya type ni Sir Vladimir.
Pam: Ay, oo nga. Bakit kaya ganun na lang ang pag ka hate niya kay Ms Raven?
Glenda: Well..siguro masyadong agressibo ang lola mo kaya ganun.
Pam: Siguro nga ang type niya eh yung mahinhin. Parang ako...hehehehe
Glenda: Ay! Gud Luck! Ako ang type niya noh. Nakita mo ba yung mga tingin niya sa akin?
Pam: Ay hinawakan ka na ba niya sa balikat?
Glenda: Hinawakan kaniya bakla, kasi parang kang naginginig na bangkay pagkinakausap ka niya.
Pam: Di kaya. Inggit ka lang. At walang gamot diyan.
Glenda: Ay sori. Magaling ako kumilatis ng tukling noh. Nung unang kita ko pa lang sayo alam ko mahilig ka talaga sa Barbie.
Pam: Hahahha..ay gagah ito ah. Baka marinig ka ng mga tao diyan.
Glenda: Care ko. Bakit pa ayaw mo pa magladlad. Hindi ka ba nahihirapan.
Pam: Well ako nga yung type na closeted. Gets mo? Kasi noon pa. Wala talaga akong barkadang bading since childhood until college. Ito lang nung ma learn ko ang inernet.
Glenda: So sa inyo hindi alam na sirena ka?
Pam: Hindi noh! Pero feeling ko alam ng nanay ko. You know...mothers always know. Pero hindi namn niya ako tinuturing na bading. Siguro ayaw lang niyang tanggapin.
Glenda: Parang unfair namn yan. Dapat ngayon ina accept na ng family kung ano ka. Eh kung ang family mo hindi ka ma accept eh sino pa a-accept sayo? Yung ibang tao? Hindi yan maganda sa upbringing ng bata. Syempre mawawalan sila ng tiwala sa sarili nila and this could affect their future.
Pam: Huwag ka mag alala sister. Marami dyang family na accepted na ang sexual orientation ng mga anak nila especially kung sila ang nagpapasok ng pera sa bahay. Well siguro parent instinct lang na protektahan ang mga anak nila.
Glenda: Tama ka diyan sister. Marami na akong kilala na pamilya ang ganiyan. Kung sino pa yung straight siya pa yung irresponsable at sakit sa ulo.
Pam: Well hindi namn siguro lahat.
Pam: Wala na bang ibang topic?
Glenda: Ay oo nga pala...hindi mo na naikwento sa akin yung nakita mo yung pic ni Sir Vladimir sa internet.
Pam: Ay! Oo nga..kasi ganito yun..maaga kasi ako nagising...dahil may kadukit sana ako...yun pala yung katulong pala namin ang kursunada..embyerna. Well anyway ganito yun.
Glenda: Leche puro ka ganito yun...kaya hindi natatapos ang kwento mo eh.
Pam: Eto na nga eh! Suplada ka.So ganito yun...hehehhe..joke.joke.joke.
Glenda: Ano nga punyeta kang bakla ka!
Pam: Ay gagah ka huwag kang maingay.
Glenda: Ay sowri...
Pam: So maaga akong nagising...eh ayaw na akong dalawin ng antok...so internet muna ako..tpos visit ko yung website namin, ng channel sa chat.
Glenda: Tpos?
Pam: Tpos nung pumunta ako sa mga events nagawi ako sa Gay Pride March..tpos nakita ko siya na isa sa mga participants.
Glenda: WHAT?!(tono ng ng isang lola sa ponds commercial)
Pam: Pero hindi namn siya naka mojer. Decent namn ang hitsura niya. Pero di pa rin ako sure.
Pam: Ay! May na isip ko. Point system tayo.
Glenda: Ha?
Pam: Eh di ba pareho nating bet si Sir Vladimir. Ang usapan nating kung tukling siya akin siya, pero pag hindi sayo siya.
Glenda: So? Para namng makukuha natin siya. Hello?
Pam: Gagah katuwaan lang. "AA" ba.
Glenda: Okey iam listening.
Pam: Okey for every proof or any hint that he is gay or straight earns us a point respectively. Katulad nung nakita ko pic niya sa internet sa Gay Pride March one point na ako.
Glenda: Ay! Kailangan ko muna makita yang site na yan. Hindi tayo sure kung siya nga yun.
Pam: Cge pagbalik natin sa opis

OFFICE
Glenda: Ay hindi namn siya yan eh. Malayo tignan mo yung buhok.
Pam: Symepre matagal na yan noh.
Glenda: Michael paki tignan mo nga ito. Si Sir Vladimir ba yan?(Hinila si Michael at binubulungan na "sabihin mo hindi.)
Michael: Aray! Kinukurot mo ko eh. Hindi siya yan. Ang layo. Teka ang gaganda ng mga babae diyan ah. Saan yan?
Glenda: Tanga, mga bakla yan.
Michael: Huh? Parang mga babae. (Sabay tawag sa isang opis mate sa kabilang cubicle) Uy Dexter tignan mo ito. parang mga babae 'no?
Dexter: Gago mga babae yan. Ay teka oo nga noh. Kaninong picture yan?
Glenda: Sa akin..(bawi kaagad ni Glenda at i clo close na ang window ng magtawag pa ng maraming ka opis mate si Michael)

Hanggan sa tinignan na nila lahat ang pictures sa website nagkumpulan na sila sa cubicle nila Pam. Kinakabahan na si Pam at Glenda baka mahalata sila ng mga boss. Hanggan sa napansin nila ang pamilyar na mukha. Nagtalo sila kung si Sir Vladimir nga yun. Habang si Pam at Glenda ay busy nagbibilang kung ilan ang nag sabi ng hindi at oo.

"Anong kaguluhan ito?"si Boss Fred nasa likod, ng makita ni Michael inakbayan ang boss at dinala sa computer ni Pam at tinuro ang picture na kung saan nandoon si Sir Vladimir."Sir si Sir Vladimir ba yan?"tanong ni Michael, hindi malaman ni Boss Fred kung magagalit siya o hindi ng makita ang picture, tinitigan niya mabuti. Tie na si Glenda at si Pam pag umo oo si Boss Fred lamang si Pam."I don't think so. Hindi siya yan. Go back to your work people!"pagtatapos ni Boss Fred. Tuwang tuwa si Glenda.

"Fred! There you are. Excuse me. My dad would like to speak to you."biglang pasok si Sir Vladimir. Hindi na gawang ma close ni Pam ang Picture dahil nakita na ito ni Sir Vladimir."Hey! That picture looks familiar."bati niya sa larawan. "That's Gay Pride March. We are one of the sponsors there."dagdag niya. "That's me on the right."patuloy niya."I was very fat then. Hahaha. Oh Fred my dad wants to talk to you. Come along"sabay alis sa cubicle nila Pam.

Hanggang tenga ang ngiti ni Pam habang si Glenda ay naka simangot. "One Point."

Saturday, October 29, 2005

Entry No. 34 T-Back

Glenda: Uy Pam! Meron ng bagong secretary si Sir Vladimir.
Pam: Huh? Sino? Babae ba?
Glenda: Yup.
Pam: Namit mo na ba?
Glenda:Well hindi pa. Pero i am sure kasing maldita siya ni Ms Raven.
Pam: Paano mo namn nasabi eh hindi mo pa nga siya na mi-mit?
Glenda: Kasi si Ms Raven ang nagpasok dun noh. I heard na dati niyang assistant ito.
Pam: Ay, nakakaloka. Meron talagang plano ang lola mo na matiklo si Sir Vladimir.
Glenda: Yez! At kailangan kumilos tayo agad.
Pam: Ha? Anong gagawin mo? Anong balak mo?
Glenda: Well watch ka na lang.

Tumayo si Glenda at nagpunta sa secretary ni Ms Raven. Natatanaw lang ito ni Pam sa kalayuan, pero sigurado si Pam na pina plastic na namn ni Glenda ang assistant ni Ms Raven. Mayamaya pa ay bumalik na si Glenda sa cubicle nila.

Pam: Anong sinabi mo sa assistant ni Ms Raven?
Glenda: Well sabi ko kung na mit na niya ang bagong assistant ni Sir Vladimir. Eh hindi pa daw. Tpos mega kwento ako na magaling daw ito. At siya dapat talaga ang kukunin instead of her. Pero walang magawa si Ms Raven since ang big boss ang nag assign ng assistant. Siya ang kinuha dahil matagal na siya dito at kailangan yun ni Ms Raven dahil bago lang siya.
Pam: Ay gagah ka. Anong sabi ng assistant ni Ms Raven ano nga pala ang pangalan niya?
Glenda:Si Jobel. Ang joga hanggan bilbil. Wala siyang nasabi kung di tango tango lang. Feeling ko para siyang na insecure sa assistant ni Sir Vladimir. Dahil sabi ko maganda ito at smarte.
Pam: Ay paano mo nasabi yun eh hindi mo pa nga na mi-mit?
Glenda: Gagah! Nakita ko na siya. Pero di pa kami nag usap. 'Day malalaos si Rosanna Roces sa pag ka flawless. Pam: Ay ganun. Talagang tuso itong si Ms Raven. Binabantayan talaga si Sir.
Glenda: Korek. At ang sabi ko rin kay Jobel baka siya ang mag orient kay Trina yun ang pangalan ng assistant ni Sir. Naloka ang putang Jobel parang masusuka siya. Biruin mo ang tagal tagal na niya dito pero naging assistant siya ng isang baguhan. Sabi ko sa kaniya dapat siya ang assistant ni Sir Vladimir dahil siya ang mas matagal dito sa kumpanya.
Pam: Ay putah ka. Paano mo namn nalaman lahat yan eh bago ka lang dito.
Glenda: Ang hirap kasi sayo lagi kang kumakain sa labas. Dapat kumakain ka rin sa canteen andun lahat ang chizim.
Pam:Ay ganun ba. Hindi ko alam. Kasi namn ang mamahal ng fud doon.
Glenda:Gagah! Sumabay ka kay Boss Fred palagi para libre ka.
Pam: Ay gagah ito. Mapagsamantala ka.
Glenda: Hindi namn dear. Mabait lang talaga si Boss Fred. Pero ito 'day nakita mo na ba si Jobel nung pagtapos ko siya kausapin? Nag punta agad siya sa HRD para magreklamo.
Pam: Ha? Dahil hindi siya ang ginawang assistant ni Sir Vladimir?
Glenda: Yez. At nandun ngayon si Trina sa HRD. Eh hindi pa niya nakikita si Trina. At alam mo si Jobel mega complain yun. Taklesa ang putah na yun pag na aagrabyado siya. Dali Pam halika puntahan natin. Tignan natin kung ano ang nangyayari, dali.
Pam: Sige.

Isang floor lang ang layo ng HRD sa kanilang department kaya nag stairs na lang sila. Hindi pa sila nakakalapit masyado sa HRD eh naririnig na nila ang boses ni Jobel.

Jobel: Ano ba ang labanan dito? Pagandahan? Palakasan?
HRD Manager: Jobel, i think you should consider yourself fortunate, Ms Raven is a very competent lady.
Jobel: Pero bago lang siya sa kumpanya! At assistant lang siya ni Sir Vladimir. Tpos ang assistant niya ako na ang tagal tagal na dito. Tapos itong si Trina na sinasabi nila eh hindi ko alam kung saang impyerno hinugot eh bigla na lang mag a-assist sa big boss.
Trina: Excuse me. I heard you mentioned my name. Were you referring to me with your last statement?
Jobel: Ikaw ba si Trina? Hindi ka namn pala kagandahan eh. Maputi ka lang.
Trina: Well I am sorry. I don't know you. I am not here to mingle with a pathetic pig like you. Excuse me, I have work to do.
Jobel: Aba akala mo kung sino ito! Um!

Tinulak ni Jobel si Trina kaya nadapa ito at tinamaan niya ang water dispenser na agad bumagsak at nabasag kasabay ng pagtapon ng napakaraming tubig. Pinilit ni Trina na tumayo ngunit sadyang madulas ang sahig kapag basa kaya sumalpak ang puwet niya sa semento. Tawa ng tawa si Jobel, ngunit natigilan ito ng hinampas ni Trina ang mukha niya ng makapal ng telephone directory na nakuha niya sa mesa ng HRD manager. Tumaob si Jobel at tamang tamang nadaganan niya ang HRD Manager na nagtangkang awatin sila. Halos hindi makahinga ang HRD Manager sa bigat ni Jobel. Hahampasin pa sana ni Trina ng telepon directory uli si Jobel ng nakailag ito at nakatayo sabay sabunot sa buhok ni Trina. Madulas ang sahig kaya pareho silang natumba at habang nag sasabunutan. Parang aatekihin sa puso ang HRD Manager sa pagtawag ng saklolo dumating agad ang mga ibang empleyado para awatin sila. Basang basa na sila pareho. Ayaw mag pa awat. Dahil malaki si Jobel kawawa si Tirna kaya pilit siyang tumayo ng mabitawan ni Jobel ang buhok niya. Bago pa makalayo si Trina ay nahila ni Jobel ang palda niya. At tuluyang natanggal ito. Naka T-Back si Trina kaya namn ang mga lalaki ay hindi uma-awat. Hindi alam ni Trina kung paanong takip ang gagawin niya sa kaniyang bulaklak. Pilit niyang binabawi ang palda niya kay Jobel na nakahandusay pa rin sa sahig. Ngunit sadyang malakas si Jobel at hindi ito mabawi ni Trina. Sumuko na si Trina at naglakad na lang ito na taas noo papunta sa elevator. Napanganga na lang ang mga nandoon. Hanggan sa magsara ang elevator papuntang basement. Tuloy tuloy naglakad si Trina sa parking na parang wala lang hanggan sa maabot niya ang kotse niya at pinatakbo ang sasakyan niya pauwi.

'Bilib talaga ako sayo." yun lang ang nasabi ni Pam kay Glenda na na ngayon ay naka ngiti at nakataas ang kilay.

Friday, October 28, 2005

Entry No. 35 Retutn of the T-Back

"Look Trina if you want pepole to think that you are not worthy for the job, then go ahead keep quiet and let Jobel laugh her heart out." hindi alam ni Raven kung paano kukumbinsihin si Trina na bumalik sa kumpanya. Kailangan niya si Trina. Bago lang siya at wala siyang mata sa loob ng kumpanya.

"Then what? People will call me Ms T instead of Trina. I don't think so. I haven't been mortified like that in my entire life. I will sue her for what she did. She will pay!" Mababakas ang galit sa boses ni Trina sa telepono.

"Trina dear, I just fired Jobel for what she did. I think she suffers enough." sabay puff sa Sobranie. "And besides you will be working for me instead. The management finally agreed that I could choose my own assistant. I promise you dear that European Tour you've been dreaming will come true this year." hindi alam ni Raven kung bakit niya nasabi yun. Desperate na siya. Si Trina ang sagot sa mga plano niya. Finally, nakita na ni Raven ang lalaking pakakasalan niya.

"Really?" mahahalatang na excite si Trina sa sinabi ni Raven. "Of course, when did i ever let you down? Did i mention that includes shopping money?" dagdag pa ni Raven. "Then what am I still doing here? I'll dress up and report there right away." siguro nanlalaki na ang mga mata ni Trina ngayon sa excitement. "That's my girl. I expect you at lunch then, for the briefing?" tanong ni Raven. "Affirmative!" sagot agad ni Trina na parang sundalo. "See you then." sabay baba ng telepono ni Raven at patay ng Sobranie sa ashtray.

Nagulat siya ng pag ikot niya ng upuan niya ay nasa harap si Sir Vladimir. "You startled me." hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya ng mga sandaling yun, gaano na kaya katagal si Sir Vladimir sa opis niya."My apologies for the intrusion. I was about to knock on your door but since it was open i obligue myself in. I hope you don't mind?" sabay flash ng mapuputing ngipin niya. "No. Not at all. I was just on the phone with Trina convincing her to come back." mabilis niyang chineck ang sarili sa maliit na salamin sa table niya kung okey ang face niya at sabay ngiti ng pa cute. "Please sit down. What can i do for you?"hindi pa rin napapawi ang pa cute niyang ngiti habang pina pa upo niya si Sir Vladimir."Actually I just came across your office, then i smelled that smooth cigarette aroma. I can't help but to come in and see for myself if its Sobranie Black Russian?" sobrang cute talaga ni Sir Vladimir sa ayos niyang yun na naka neck tie at CK na long sleeves in deep blue with matching Ralph Lauren pants and Prada shoes.

"Well yes." biglang nag ilaw ang mga mata ni Raven at least meron silang mapaguusapan. "My favoured cigarette over the last 20 years, and I have grown to love its strong, rich, yet smooth flavour. Thank God, Gallaher Ltd. takeover Sobranie, which culminated with the brand being withdrawn from the British market and in fact from all markets that save the domestic market of Germany, Japan, Russia, and a number of East European countries and the International Duty Free market." experto ang putah sa subject matter.

Inalok namn siya ni Sir Vladimir ng kaniyang cigarette sabay sabi "Here's another luxury cigarette I tried recently. Treasurer. They've been on sale in the British market since February 2000 and are billed as the world's most expensive cigarette. They come in a brushed soft-metal packet and the price of £17 per packet of 20 cigarettes is a little sobering. However, although the Virginian tobacco is undoubtedly good, they are not heavy enough for my taste although it's probably that my palate is not refined enough to fully appreciate the subtleties of flavour. For this I would need to smoke them for some extended time - much like a fine Medoc wine is only really appreciated by a well-educated palate! However, I fear that this would require some considerable financial investment which I would find hard to justify to my father."walang patid na pagsasalita ni Sir Vladimir
"Nevertheless, full marks to Chancellor Tobacco for producing a luxury cigarette which will no doubt suit some smokers. It's a pity more manufacturers don't develop this side of their business. It would be exciting if they could produce a luxury Balkan style cigarette at half the price, say £8-£9? Now that would be really interesting!"
naloka si Raven wala na yata siya isasagot. Nalala niya sa London pala nag aral si Sir Vladimir.

"I heared you fired Jobel." tanong ni Sir Vladimir. Nakahinga si Raven sa bigla change ng topic. Pero bago pa siya tuluyang makahinga ng maluwag naalala niya na parang nalagay siya sa alanganin sa sitwasyon na yun. Sinindihan muna niya ang Treasurer na sigarilyo na inalok sa ka niya para maalis ang tensyon. "Ummm this is good. You were saying? I am sorry this cigarette totally blows me away." ngumiti siya uli ng pacute para sana mabago ang topic sa yosi na lang uli. Hindi siya sigurado kung tama ba ang ginawa niya sa pag tanggal kay Jobel dahil matagal na ito sa kumpanya. At walang nangyaring imbetigasyon na usually ang HRD ang nagsasagawa. "They told me that you fired Jobel. Is that right?"kasual na tanong ni Sir Vladimir."It will look that way to others, yes i suppose so. But I only fired her as my assistant. I believe you understand. Trina is my former employee and that incident basically created a stain in our relatioship."sabay puff ng Treasurer.

"I understand completely. I hope you do understand that Jobel had worked here for more than 10 years now. She has been an asset of the company for her hardwork and dedication. What I don't understand is why you recommend Trina to be my secretary when in fact I did not ask for your recommendation. I just drop by at your office to inform you that Jobel will be my assistant and if you want Trina to be your assistant, that will be fine with me. And the next time I will be needing your recommendation, I will let you know." sabay tayo sa upuan "Good morning."at labas ng kuwarto. "Ah Good morning sir..."nakalabas na ng kuwarto si Sir Vladimir bago pa matapos ni Raven ang sinabi niya.

Ang taray ng Sir Vladimir, paano kaya mapapa amo ni Raven ngayon ang lalaki na ngayon ay galit sa kaniy dahil pinatalsik si Jobel. Malaki yata ang pag asa ni Pam kaysa mistisang bangus na ito. So babalik na sa work si Trina. Ano kaya ang masasabi ni Jobel sa bagay na ito. Riot na namn ito. Ilang mineral water na namn kaya ang matatapon sa mga eksenang susunod.

Thursday, October 27, 2005

Entry No. 36 Care for a ride?

"Stop!" mabilis natapakan ni Pam ang break ng kotse niyang ka karag karag. Hindi niya inaasahan na pahintuin siya ng guard ng building. Binaba niya ang salamin ng kotse para marinig niya ang sinasabi ng guard. "Ser pasensya na po. Kailangan lang po ng masasakyan ni Ser Vlademer, nasira po kasi ang kutsi niya."pakiusap ng guard.

Napalunok si Pam sa sinabi ng guard. Hindi siya nakapagsalita agad. Bakit ako pa? Naisip niya. Wala na bang ibang car diyan? Bago pa tuluyang magkapagsalita si Pam bumukas na ang pinto sa passenger side at naupo si Sir Vladimir na may matamis na ngiti. Parang gustong matunaw ni Pam sa mga sandaling yun. "I am really sorry to drag you into this. If you have other engagement, I could just take a cab outside?" para siyang batang nagmamaka-awa na ang sarap kurutin.

Eh ano pa ba ang gagawin niya? Eto na nga nakasakay na sa kotse mo? Porket sila ang may ari ng kumpanya pwede na ba nila gawin ito? Hindi tama. Tapos na ang opis hours. Mali ito. Wala na silang paki alam kung ano ang gagawin ng mga empleyado nila after opis.

Paano kung ganito namn ka guwapo ang boss mo? Mareresist mo ba?

"You have to forgive me sir. I am sorry." sabi ni Pam na parang wala lang. Tama ba ito? Sagutin ba ng ganun ang boss? Tinatanggihan ba niya si Sir Vladimir?

"This is an old car of my dad. And I cannot assure you of a satisfactory performance." dugtong ni Pam. "Its perfectly alright. I am the one who should be apologizing."sagot namn ni Sir Vladimir na nareleave sa response ni Pam ang akala niya ayaw siyang pasakayin."Can we be less formal?" biglang naging serious si Sir Vladimir, pero cute pa rin siya. "Magtagalog na lang tayo. Pilipino namn tayo eh. Okey lang ba?" dagdag pa niya.

Parang maiihi si Pam o lalabasan siya sa mga sandaling yun "Ay! Okey ako dyan."mabilis niyang sagot. Bigla siyang napahawak sa bibig niya parang may bahid yata ng kabaklaan ang pagsabi niya. "Ehem. Okey lang sir basta ikaw." sabay bawi at tapak sa gasolina. "Hay salamat talaga. Pasensya ka na at naabala kita." nakahinga ng maluwag si Sir Vladimir sa sagot niya. "Nagsasawa na kasi ako sa kakaingles."sabi niya habang ni lu-loosen niya ang necktie niya at umupo ng kompurtable na parang nasa sofa ng bahay nila. Sa mga gilid ng mata ni Pam sinilip niya ang bukol ni Sir Vladimir sa pagkakaupo niyang yun. Baka ma sight siya ng bukol. Hay ang sarap ng pakiramdam niya pag kumakambyo siya dahil tinatamaan niya ang tuhod at hita ng poging boss niya. Parang meron siyang na sight na bukol sa pants ng amo. Parang wala siyang naririnig na sound na lumalabas sa bibig ni Sir Vladimir. Basta pasulyap sulyap siya sa bukol at face ni Sir Vladimir. Ang cute cute niya talaga. Yung dimples niya pag ngumingiti at matangos na ilong. Mapuputing ipin. Mapungay na mata. Parang slow motion ang lahat. Ayaw na ni Pam matapos ang sadaling yun. Hanggan sa biglang "Krek"

"Shit! Namatayan ako ng makina." biglang napasabi ni Pam. "Sorry sir. Where are we heading anyway?" paumanhin niya sabay start uli ng kotse. Masyado kasing busy sa pagsulyap itong si Pam eh. Kaya ayan namatayan ng makina. "Greenbelt tayo." sagot ni Sir Vladimir habang tinuturo niya ng kamay niya ang daan na mas malapit. "Alam mo Pam..Pam is ur name right?"tanong niya sa namumulang bakla. "Yes....Sir..that is right." parang nilabasan yata ang putah. Kinilig siya dahil naalala ni Sir Vladimir ang pangalan niya. Shit he remembers my name. Grabeh na ito. sabi niya sa sarili. Nababaliw na yata ang putah. "Ang tunay na dahilan kung bakit ako sumakay sayo ay hindi pa rin kumpirmado. Pero nag iingat lang kami. Na gather ng Intel namin na parang may gustong kumidnap sa akin." pagpapaliwanag niya habang patigin tingin sa side mirror. "Kaya kailangan araw araw baguhin ko ang routine ko." dugtong pa niya. "Ang hirap...." buntong hinininga niya habang may dinudukot siya sa jacket pocket niya. Natahimik si Pam. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya. Bakit siya pa ang napiling sakyan. Baka mapahamak sila. Anong ang gagawin niya? Baka magtitili siya pag dumating ang mga kidnappers. Naku hindi magandang concept ito.

"Your car was on the way of the original plan. Since my body guards suspect that the kidnappers know what car i am riding next. They decided its better that i take a car with a unfamiliar face. Such as yourself." hindi alam ni Sir Vladimir kung bakit niya nasabi ito lahat kay Pam. Alam niyang hindi dapat ito sabihin para hindi matensyon ang kasama niya. "I don't suppose to tell you this. But i feel you should know. You don't really have to worry, all my body guards are following us in stealth mode." pinapaliwanag niya ito habang pinipisil niya ang braso ni Pam. Parang ayaw muna sumagot ni Pam para mas matagal ang hawak sa kaniya ni Sir Vladimir. Kasehodang dumating ang mga kidnappers. Pwede na siyang mamatay sa mga sanadaling yun. Yun ang feeling niya. Eh kung patayin kaya talaga natin ang malanding baklang ito. Keri?

Wednesday, October 26, 2005

Entry No. 37 Nakakalokah

Parang napansin yata ni Sir Vladimir na may tinitignan si Pam sa pants niya, kaya napatingin ito sa direksyon na iyon. Pinagpawisan si Pam sa reaksyon ni Sir Vladimir na yun. Bigla niyang iniba ang tingin niya. "Shit. I am a mess. Am I?" biglang sabi niya habang nakatingin pa rin sa tuck-in niya. Dali-dali niyang tinanggal ang pag ka tuck-in ng polo niya at binuksan ang zipper at tumambad kay Pam ang puting puting brief ni Sir Vladimir.

Napansin ni Sir Vladimir na nakatitig si Pam sa bukol niya sa harapan. Iwas tingin kaagad si Pam. Kinabahan siya sa maaaring maisip ni Sir Vladimir sa mga ikinilos niyang iyon. Nagulat siya ng nginitian lang siya ng binata at muntik siyang tumambling ng sinabi nito "Gusto mo?" sabay labas ng nota na parang nag aalok ng yosi. Hindi makapiniwala si Pam sa mga sandaling iyon. Parang mababaliw siya. Nakatingin lang sa kaniya si Sir Vladimir na parang nang aakit pagkuwa'y ibaba ang tingin sa nota niya at ibabalik uli ng tingin sa kaniya. Mga kilos na nagpapaubaya. Eh ano pa ang gagawin ng lola mo? Magpapakipot pa ba siya eh yun na nga ang pinaka aasam niya simula ng makita niyang ang makisig na lalaking ito.

Dahandahan gumapang ang kamay ni Pam patungo sa pinkish na nota ng amo, habang nakatingin pa rin sa kalsada na dina drive niya. Kinakabahan din kasi siya na baka bigla silang mabangga at mapurnada pa ang lahat. Hawak ng isa kamay at manibela at ang isa ay kambyong malambot pa sa braso ng sanggol. Malaki na ito ngunit hindi pa ito ganun katigasan. Pinisil pisil niya iyon. Ang sarap ng pakiramdam ng nota sa palad niya. Pasulyap sulyap lang siya ng tingin kay Sir Vladimir na sa mga oras na iyon ay nakatitig sa kaniya at nakangiti na parang nasisiyahan sa ginagawa sa kanila. Napapakagat ito sa labi at napapapikit ng bahagya kapag hinahagod ni Pam ang pinaka ulo ng sandata niya. Katamtaman ang tigas niyon, halos walang ugat na masalat si Pam, napaka kinis at mukhang napaka bango. Hinagod niya ang pinaka katawan nito. Sinubukan niyang hawakan ang dalawang makinis na bola sa baba niyon, inangat ni Sir Vladimir ang sarili sa upuan para makakilos ng maiigi ang hayok na hayok na kamay ni Pam. Sinapo ng mga palad ni Pam ang dalawang bola na iyon na sa pakiramdam niya ay napaka sarap dila dilaan at isubo dahil sa bukod sa makinis iyon ay napaka laki pa. Dumako ang kamay ni Pam sa hita ng katalik. Hinimas himas niya ito na talaga naman flawless. Sinulyapan niya ang ayos ng katalik at nang masilayan niya ito sa ganung ayos na nakapikit at nakakagat sa labi na nakababa ang pantalon at brief ay sapat na siya ay labasan.

Ayaw na niyang matapos ang mga sandaling iyon. Habang nakatingin sa minamaneho sinubukan niyang tanggalin ang butones ni Sir Vladimir. Hanggan sa tumambad sa kaniya ang pinkish na nipples at mala gatas sa puting katawan. Maganda ang hubog ng dibdib ng binata at mga munting pandesal na pausbong sa kaniyang tiyan. Smooth ito at walang balahibo. Hinimas himas niya ang utong nito na napaliyad ang binata. Nakapikit pa rin ito habang patuloy na binabasa ang labi ng dila. Bumaba uli ang kamay ni Pam sa sandata ng kapareha na sa pagkakataong ito ay tigas na tigas na at pulang pula! Handa na ito para kainin!

Gustong gusto na ni Pam isubo ang laman na iyon. Ngunit nasa likuran pa rin ng pagiisip niya ang mga body guards ni Sir Vladimir. Hindi siya pwede huminto at siguradong lalapitan siya ng mga body guards. Patuloy pa rin siya sa pagmamaneho habang hagod hagod niya ang nota ni Sir Vladimir. May pagkakataon na napagkakamalan niya na kambyo ang nota ni Sir Vladimir. Mahihirapan sila kung magpapalit sila ng puwesto habang umaandar ang sasakyan.

Hinawakan ni Sir Vladimir ang manibela, senyales na pwede na si Pam yumuko para masuso niya ang naghuhumindig niyang alaga. Mahirap ang kanila ayos ngunit sinikap pa rin ni Pam na yumuko at abutin ng bibig niya maski ulo ng titi na iyon! Habang binabalanse pa rin niya ang paa niya sa clutch, break at gas ng kotse. Magkahalong libog at takot ang nararamdaman ni Pam. Sa tuwing nakahinto ang sasakyan ay pinilit niyang pinagkakasya ang bibig niya sa tayung tayong laman na iyon ni Sir Vladimir. Na talaga namn nagdulot ng sobrang init sa kanila.

Stop Light. Sinamantala ni Pam ang pagkakataon labas masok sa bibig niya ang napakasarap ng parte ng katawan ni Sir Vladimir. Hanggan sa hindi na napiligilan ni Sir Vladimir na kumawala ang katas niya. Napahigpit ang hawak niya sa ulo ni Pam habang pumilandit ang masaganang katas niya sa bigbig ng katalik. Umapaw ang napakaraming katas sa bibig ni Pam. Hinigot niya ang panyo niya sa pantalon at sinapaw niya ito sa bibig habang ina ayos ang sarili. Pinahid niya ang lumampas na katas sa kaniyang mukha. "Burp" nagulat pa si Pam sa narinig niya mula sa sarili. Nagkatingin sila. Natahimik. At ilang segundo lang ay sabay humalakhak.


Tawa sila ng tawa sa "Ha ha ha ha", hanggan sa "Beep! Beep!" "Honk! Honk!" "Beep! Beep!". "Go na!Ano ka ba? Bulag!" sigaw kay Pam ng lalaking nag overtake na tinapatan siya. "Shit! Nakatulog na namn ako sa sobrang trapik sa EDSA!" sabi niya sa sarili. "Shit talaga. Kaya pala walang sense yung nangyari na sumakay si Sir Vladimir sa kotse ko." gigil niyang pagmamaneho. "Punyetang buhay ito!" baghagya lang ang pag usad ng mga sasakyan at hinto na namn. "Akala ko totoo na! Shit!"inis. "In fairness parang totoo siya. Syet nag wet dream yata ako."

Panget! May nag text!

Bakla may slumber party
tonayt kina Rainier. Go ka na dto!